بار خدایا تو به دوستانت از همه دوستانشان مهربانتری و بر آنان که به تو توکل کنند از هر کس دیگر کار سازتری .درون پرده رازشان را می بینی و بر ضمایرشان آگاهی و اندازه بصیرتشان را می شناسی و اسرارشان بر تو آشکار است و دلهایشان در حسرت دیدار تو سوخته است.

اگر غربت به وحشتشان افکند یاد تو انس و ارامش آنهاست و اگر باران مصایب بر سرشان ببارد به پناه جستن از تو روی آرند. زیرا می دانند که زمام همه کارها به دست توست و هر چه شود به مشیت و قضای توست.

بار خدایا اگر زبانم از سئوال عاجز است یا ندانم چسان روی سئوال به درگاه تو آرم مراید آنچه صلاح من درآن است. راه بنمای ودلم را به جایی که رستگاری من آنجاست متوجه ساز که چنین رهنمودها از تو بعید نیست وچنین کار سازیها از تو شگفت نباشد. بار خدایا با من به بخشایش خود رفتار کن و به عدالت خود رفتار مکن.  

                                                                                        نهج البلاغه  (کلام 218)